La Bonne Peinture Ayme Le Menteur James

Open Preview

See a Problem?

We'd love your help. Let us know what's wrong with this preview of La Bonne Peinture by Marcel Aymé.

Thanks for telling us about the problem.

Friend Reviews

To see what your friends thought of this book, please sign up.

Community Reviews

· 69 ratings · 15 reviews

Start your review of La Bonne Peinture

بین فقر و هنر تو دنیای امروزی رابطه‌ای مستقیم وجود داره؟وقتی فقر باشه هنر هم جایگاهی نداره ولی خب رابطه‌ی بین این دو تا خیلی پیچیده‌ست. هنر میتونه دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنه یا کمک کنه بعضی از مشکلات فراموش بشن؟!
عنوان کتاب از دو واژه‌ی رستوران نقاشی که واژه‌ی رستوران نماینده‌ی فقر و یا دارایی و واژه‌ی نقاشی نمایانگر هنر است.
با داستانی در فضای رئالیسم جادویی مواجه میشویم که در آن نقاشی به نام لافلور با هنر خود طرح‌هایی را نقاشی می‌کند که همه را سیر می‌کند...
از این نویسنده‌ی فرانسوی کتاب دیوا
بین فقر و هنر تو دنیای امروزی رابطه‌ای مستقیم وجود داره؟وقتی فقر باشه هنر هم جایگاهی نداره ولی خب رابطه‌ی بین این دو تا خیلی پیچیده‌ست. هنر میتونه دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنه یا کمک کنه بعضی از مشکلات فراموش بشن؟!
عنوان کتاب از دو واژه‌ی رستوران نقاشی که واژه‌ی رستوران نماینده‌ی فقر و یا دارایی و واژه‌ی نقاشی نمایانگر هنر است.
با داستانی در فضای رئالیسم جادویی مواجه میشویم که در آن نقاشی به نام لافلور با هنر خود طرح‌هایی را نقاشی می‌کند که همه را سیر می‌کند...
از این نویسنده‌ی فرانسوی کتاب دیوار گذر هم خونده بودم و این کتاب با ایده و داستان خلاقش باز هم برایم جالب بود ...more

‌
مارسل امه رو با کتاب#دیوار_گذر شناختم که یه مجموعه داستان از این نویسنده‌ی فرانسویه. این کتاب هم بیشتر شبیه یه ناول کوتاه یا حتی یه داستان کوتاهه. کلا ۸۴ صفحه است. انقدر موضوع داستان جذاب و گوگولیه که یه نشست خونده می‌شه🤪 خوراک مترو و بی ار تی و ایناس.
‌
من در تمام مدتی که می‌خوندمش به این فکر می‌کردم که چقدر مارسل عزیز مخ خلاقی داشته !! شما فک کن: داستان کتاب راجع به نقاشیه که تابلوهاش خاصیت غذایی دارن و هر کس نگاهشون میکنه انگار که غذا خورده باشه کاملا سیر میشه !!
‌یعنی جایی که هنر نه تنها غذای ‌
مارسل امه رو با کتاب#دیوار_گذر شناختم که یه مجموعه داستان از این نویسنده‌ی فرانسویه. این کتاب هم بیشتر شبیه یه ناول کوتاه یا حتی یه داستان کوتاهه. کلا ۸۴ صفحه است. انقدر موضوع داستان جذاب و گوگولیه که یه نشست خونده می‌شه🤪 خوراک مترو و بی ار تی و ایناس.
‌
من در تمام مدتی که می‌خوندمش به این فکر می‌کردم که چقدر مارسل عزیز مخ خلاقی داشته !! شما فک کن: داستان کتاب راجع به نقاشیه که تابلوهاش خاصیت غذایی دارن و هر کس نگاهشون میکنه انگار که غذا خورده باشه کاملا سیر میشه !!
‌یعنی جایی که هنر نه تنها غذای روح که غذای جسم هم بشه. واقعا مخ این بشر رو باید طلا گرفت.
‌
یه نمایشنامه هم خوندم به اسم قرمز از آقای لوگان با محوریت نقاش و نقاشی که هیچ ربطی به این کتاب نداره ولی یهو یاد اون هم افتادم و دوباره می‌خوام بشینم بخونمش.

نمی‌تونم چیز زیاد دیگه‌ای بگم. اگر داستانهای سوررئال بانمک دوست دارید که یه کوچولو طنز هم باشه، خوندن از مارسل امه رو از دست ندید. این بشر فوق‌العاده است.
همین. به وقت ۲۹ خرداد ۹۹.

...more

This review has been hidden because it contains spoilers. To view it, click here. این کتاب مارسل امه به درد یک روز باهاری میخورد که نسیم مو ها را نوازش میکند و افتاب چشم را می زند. و تو مابین نور , اصرار به خواندن میکنی. انجا که هنر را فراتر از حس بینایی میبرد و با جسم و ماده گره می زند. انجا که مردم به رستوران میروند تا با نگاه به هنر سیر شوند و البته شاداب.
انجا که وقتی گرسنه می شوی دعوت به مزه مزه کردن هنر شوی و‌صد البته سیر شوی!!
انجا که دولت وارد میشود و طبق معمول همه چیز وارد کلیشه می شود.

من این کتاب را دوست داشتم.
شاید چون اعتقاد به سیرشدن دارم با نگاه! تلاقی روح و جسم مر

این کتاب مارسل امه به درد یک روز باهاری میخورد که نسیم مو ها را نوازش میکند و افتاب چشم را می زند. و تو مابین نور , اصرار به خواندن میکنی. انجا که هنر را فراتر از حس بینایی میبرد و با جسم و ماده گره می زند. انجا که مردم به رستوران میروند تا با نگاه به هنر سیر شوند و البته شاداب.
انجا که وقتی گرسنه می شوی دعوت به مزه مزه کردن هنر شوی و‌صد البته سیر شوی!!
انجا که دولت وارد میشود و طبق معمول همه چیز وارد کلیشه می شود.

من این کتاب را دوست داشتم.
شاید چون اعتقاد به سیرشدن دارم با نگاه! تلاقی روح و جسم مرا همیشه مدهوش می کند.
پ.ن: ممنونم مارسل امه جان برای این اثرت🌱

...more

داستاني نسبتا كوتاه از مارسل امه، نويسنده ي پركار فرانسوي كه در اين اثر به ترسيم دنيايي خيالي مي پردازد، دوران قحطي و گرسنگي مردم دو پاريس و نقاشي كه تماشاي اثارش مانند يك وعده ي غذايي مغذي اثر ميكند
و ادامه ماجرا

ایده؟ فکر کنید نقاشی نقاشی‌هایش خاصیت غذایی داشته باشند. گرسنه باشی و تابلو را تماشا کنی و سیر بشوی.
هم که کشدار شد داستان هم که به چیزهای بیش‌تری می‌تونست بپردازه.

هنر، غذای روح. این بار اما غذای جسم. شادی آور و شکم سیر کن تا زمانی که ملی شد. هنر و هنرمندش. کاشف اثر فقیرها و سودبر ها ثروتمند ها تشنه های قدرت و نامی شدن ها.

لافلور نقاشی‌هایی می‌کشد که خاصیت غذایی دارد. یعنی تنها نگاه به آن‌ها انسان را سیر می‌کند. این نکته را البته نه خودش متوجه می‌شود و نه فروشندهٔ تابلوهایش، ارمس، بلکه آن‌کس که کاشف این موضوع است مردی است ۳۰ ساله که ما او را اولین بار در ایستگاه قطار ملاقات می‌کنیم درحالی‌که منتظر قاپیدن سکه‌ای است که شاید از جیب کسی به زمین افتد تا بتواند با آن گرسنگی‌اش را تسکین دهد.

داستان کتاب رستوران نقاشی از همان اولین جمله‌هایش خیلی روراست و با آسودگی به ما می‌گوید که تابلوهای لافلور، نقاش جوانی که نویسنده،

داستان کتاب رستوران نقاشی از همان اولین جمله‌هایش خیلی روراست و با آسودگی به ما می‌گوید که تابلوهای لافلور، نقاش جوانی که نویسنده، مارسل امه، او را بسیار پرتلاش و صادق توصیف می‌کند، کارکرد غذای واقعی را نیز پیدا کرده است. نویسنده حتی دلیل این اتفاق را هم در همان جملات اول به ما می‌گوید؛ میزان غنا و استحکام و احساس طراوت و تازگی کارهای او به حدی است که توانسته نه‌فقط غذای روح بلکه غذای جسم انسان شود. باز هنوز ما به صفحه دوم نرسیده‌ایم که نویسنده گوشزد می‌کند که خود لافلور از این ویژگی تابلوهایش آگاه نیست. همین‌جاست که ما متوجه می‌شویم که این ویژگی خاص و اعجاب‌انگیزی که گویی کل داستان بر پایه‌ی آن نوشته شده است از نظر نویسنده آن‌چنان خلاقانه و تحسین‌برانگیز نیست، که اگر می‌بود نویسنده‌ای مثل او، با توانایی‌هایی که بر کسی پوشیده نیست، خواننده را کم‌کم با ویژگی تابلوها آشنا می‌کرد تا تحسین او را برانگیزد ولی او گویا در پی تحسین برای ایده‌هایش نیست. برای او چگونه بسط دادن این ایده‌هاست که اهمیت دارد. او می‌داند که کم نیستند کسانی که پر از ایده‌های ناب هنری‌اند ولی از ایده تا اجرا فاصلهٔ درازی است. امه داستان را خیلی راحت بی‌آنکه در پی اضافه کردن نکتهٔ حیرت‌انگیزی باشد پیش می‌برد. آدم‌های مختلف را وارد داستان می‌کند، به هر یک شخصیت جالبی می‌دهد و اگر لازم شد از داستانش حذفشان می‌کند. نه دل‌بسته داستان است نه دلبسته شخصیت‌ها.

***

بخشی از مرور کتاب «رستوران نقاشی» که در وب‌سایت آوانگارد به قلم «بهاران فراهانی» منتشر شده است.
برای خواندن کامل مطلب به لینک زیر مراجعه فرمایید:
https://avangard.ir/article/429

...more

A painter, unbeknownst to himself, has achieved a technique which cause his paintings to physically takes the place of food. Stir in petty rivalries, some bohemian Montmartre brawling revelry, and it's fairly entertaining. Dated 1947 (in my edition) it indeed feels more mature than the anthology with "le passe-muraille" that I read recently. While there is greater command of the narrative, it arguably stretches the premise a bit further than it might. The character who is being pursued for consp A painter, unbeknownst to himself, has achieved a technique which cause his paintings to physically takes the place of food. Stir in petty rivalries, some bohemian Montmartre brawling revelry, and it's fairly entertaining. Dated 1947 (in my edition) it indeed feels more mature than the anthology with "le passe-muraille" that I read recently. While there is greater command of the narrative, it arguably stretches the premise a bit further than it might. The character who is being pursued for conspiring with the enemy unavoidably brings to mind Aymé's own dubious history in that regard.

As for stars, I'm between 4 and 3 on this one. It's such an unusual work, the 4 won out.

...more

از مارسل امه قبلا مجموعه داستان دیوار گذر را با ترجمه اصغر نوری خوانده بودم و این یکی که در مجموعه ی پانورامای نشر ققنوس چاپ شده و خواندنش دو ساعتی بیشتر زمان نمی برد؛ با یک ایده ی جذاب نقاشی به نام لافلور نقاشی هایی می کشد که کافی ست تا فقط تماشایِ شان کنید تا سیر شوید؛ یک ایده ی فانتزی جذاب که البته در ادامه به جذابیت ابتدای داستان نیست؛ هرچند جملات پایانی بسیار به یاد ماندنی اند.

ایده خوب
ولی کشدار
میتونست خیلی بهتر نوشته بشه
مثلا صفحه 45 لافلور تو عالم مستی برای سالوان توضیح میده که وقتی میخوای چهره ی زیبای یه زن رو بکشی اول چند تکه ژامبون کمی پنیر گرویر رنده شده و پنج تخم مرغ برمیداری...
این توضیحات خیلی خیلی جذاب بود
مثلا اگر به شیوه ی نقاشی لافلور و اینکه چه طور مزه غذای میده کمی بیشتر میپرداخت به نظرم جذاب تر میشد

رستوران نقاشی. داستانی کوتاه و استعاری از فرانسه بعد از جنگ. داستان نقاشی که تو قحطی و گرسنگی اون زمان، با نقاشی‌ها ش آدما رو سیر میکنه. داستان اتفاقات و طمعی که افراد برای این هنر دارن..این کتاب خیلی زیباست. داستان فوق العاده جالب و خوندنی و تازه ای داره. پیشنهاد میکنم حتما بخونیدش.

ایده اش قشنگ بود ولی بیهوده کشدار شده بود.

داستان قشنگیه که تمام شخصیت هاش جالب هستن. کوتاهه و زود تموم می شه اما چند روزی هست که توی فکرش موندم‌ . هنر آن چنان منعطفه که می تونه به شکلی که می خوای در خدمتت باشه!

Un vrai petit bijou. Drôle, bien senti, le tout servi par une écriture fabuleuse. Encore !

Marcel Aymé was a French novelist, children's writer, humour writer, screenwriter and theatre playwright. His writings include The Man Who Walked Through Walls (Le Passe-Muraille), one of his most famous short stories for which there is a monument in the Montmartre Quarter of Paris. Marcel Aymé was a French novelist, children's writer, humour writer, screenwriter and theatre playwright. His writings include The Man Who Walked Through Walls (Le Passe-Muraille), one of his most famous short stories for which there is a monument in the Montmartre Quarter of Paris. ...more

If you've never gone on a short story reading binge, we highly recommend it as a regular practice. Short fiction plays by different rules than...

Welcome back. Just a moment while we sign you in to your Goodreads account.